Welkom In de Waagschaal

logoIdW

 

Welkom op de homepage van In de Waagschaal, tijdschrift voor theologie, cultuur en politiek; voortzetting van het in 1945 door K.H. Miskotte opgerichte gelijknamige blad.   Het blad verschijnt 12 maal per jaar.




De religiositeit van Beethoven

logoIdW

Al bij zijn leven, maar meer nog na zijn dood, genoot Beethoven een messiaanse status. Ik schreef daarover eerder dit jaar in een artikel over Beethoven en Franz Grillparzer, maar ik had ook kunnen verwijzen naar Richard Wagner. Wagner noemt Beethoven ‘een heilige’ en spreekt over ‘de verzoenende kracht’ van zijn muziek.[1] Beethovens gevecht met zijn doofheid, zijn strijd om als vrij gevestigd kunstenaar te overleven, zijn hartstochtelijke maar ongelukkige verhouding tot vrouwen, zijn ridderlijke pogingen om zijn jongere broers en hun gezinnen op het rechte pad te houden en zijn vergeleken met Haydn en Mozart met veel meer persoonlijk engagement geschreven muziek maakten hem als kunstenaar tot een baanbrekende gestalte. Lees meer

Europese Traditie contra Verlichting en Romantiek. Over Andreas Kinnegings De onzichtbare Maat

logoIdW

Het geestesklimaat van Europa werd lange tijd bepaald door de klassieke Traditie en het Christendom. Athene en Jeruzalem waren de pijlers van deze grote Europese Traditie. In onze tijd is deze ongeveer 2500 jaar oude Traditie echter zo goed als volledig uit het bewustzijn verdwenen en domineren de idealen van de Verlichting en de Romantiek. Twee begrippen die men ook samenvat als de Moderniteit. In het voor ons liggende boek voert Kinneging, hiermee de lijn voortzettend van zijn Geografie van goed en kwaad (2005), een pleidooi voor het ideeëngoed van Plato en het Christendom, dit laatste door hem respectvol steeds met een hoofdletter geschreven. Daartoe geeft hij eerst het gedachtegoed van de Verlichting en de Romantiek weer en vervolgens de leer van Plato en van het Christendom.1  Lees meer

Een reactie als reformatorisch theoloog op De onzichtbare maat

logoIdW

 

Voor Kinneging is het Christendom als pijler voor de Europese Traditie ‘versmolten met’ het platoonse perspectief waarmee de patres de Schriften lazen (383). Ik onderschrijf, dat de vaak aangebrachte tegenstelling tussen israëlitisch en hellenistisch veelal niet opgaat (al in de periode van het vroege Jodendom niet) en dat een doordenking van de Bijbelse boodschap nooit kan afzien van filosofische denkvormen. Ook onderken ik dat het veiligstellen van de reformatorische voorrang van de Schrift in de 16e en 17e eeuw heeft geleid tot een fixatie op de (anderszins ook in de contrareformatie aanwezige) vraag naar epistemologische zekerheid die blokkerend uitwerkte (Voegelin, geciteerd op 552). En het verrijkt me dat in de afgelopen decennia ook bij protestantse theologen de belangstelling is gegroeid voor de leer van deugden en ondeugden, waarbij de kloof tussen de middeleeuwse leraren en de reformatoren minder groot bleek dan wel gesuggereerd is. Lees meer