Welkom In de Waagschaal

logoIdW

 

Welkom op de homepage van In de Waagschaal, tijdschrift voor theologie, cultuur en politiek; voortzetting van het in 1945 door K.H. Miskotte opgerichte gelijknamige blad.   Het blad verschijnt 12 maal per jaar.




God en de moraal

logoIdW

Op 7 september jl. werd het nieuwe boek van Rochus Zuurmond God en de moraal gepresenteerd in Bennekom. Met dit boek completeert Zuurmond zijn drieluik waarvan eerder al Niet te geloven (2010), over het credo, en In hemelsnaam (2012), over het Onze Vader, verschenen. Van de twee laatstgenoemde boeken zijn de hoofdstukken vooraf in In de Waagschaal gepubliceerd. Met dit nieuwe boek is dat niet gebeurd – des te meer reden om nu alsnog in dit nummer een voorproefje van het boek te geven. Bij de presentatie hield Rochus Zuurmond een inleiding die kan gelden als hoofdsom van wat de schrijver op het oog heeft als hij spreekt over het bijbelse gebod. Lees meer

Het eeuwige leven volgens Karl Barth

logoIdW

Het is niet eenvoudig de vertaalproductie van emeritus lector Eginhard Meijering bij te houden. Het hier te bespreken deeltje van zijn Barth-vertalingen is al niet meer de laatste vertaling die hij het licht deed zien. Hier betreft het het vijfde en laatste deeltje uit de serie vertalingen van de Kirchliche Dogmatik. Dit deel gaat over het eeuwige leven. Na een korte inleiding vat Meijering samen wat Barth in zijn antropologie, voorzienigheidsleer en scheppingsethiek over de eindigheid van het aardse leven en de eeuwigheid van het eeuwige leven zegt. Dan volgt in hoofdstuk II een vertaling van paragraaf 73 van de KD. Deze paragraaf maakt onderdeel uit van de verzoeningsleer (IV, 3). De titel van de paragraaf is ‘De heilige Geest en de christelijke hoop’. Het boekje wordt afgesloten met een slotbeschouwing van Meijering. De vertaling is helder, ook al zou een moderne lezer hopen dat Meijering de soms zeer lange zinnen van Barth in stukken had geknipt. Nu is er voor theologiestudenten vermoedelijk ook in vertaling nog wel het nodige doorzettingsvermogen nodig om de tekst echt te lezen. En, eerlijk is eerlijk: ik vond Barth hier literair gezien ook niet op zijn best. Hij herhaalt gedachten onnodig vaak en blijft tegelijk soms vaag in wat hij nu precies wil zeggen. Lees meer